Terloops vang ik eens stukje van een gesprek op: ‘Ja, dat deed ik vroeger ook, zo hard werken en tot laat ‘s avonds. En op een gegeven moment ben ik daarmee gestopt na een periode van ziek te zijn. ‘t Leven is meer dan enkel werken.’
Ik lees het stuk van Verhaeghe over het systeem (http://www.tijd.be/nieuws/politiek_economie_economie/We_genieten_ons_te_pletter_Maar_niemand_is_tevreden.9158994-3148.art) en kan me vinden in zijn oproep tot ‘meer solidaritait’.
Mijn oog valt op het aanbod van verschillende cursuscentra die ‘efficiënt omgaan met je tijd’ en ‘je wapenen tegen een burn-out’ geven…
Vriend X, collega Y en kennis Z… worstelen met de vraag ‘of dit ‘het’ is: de job, hun leven…
There’s definitely something going on…
Ik worstel wat mee en beschouw het als passend bij het seizoen… nog even wroeten in mijn cocon en binnen en paar weekjes vlieg ik er uit… voor de lente! 
Volgens mij levert te hard werken bij de meeste mensen uiteindelijk weinig of niets extra op. Als ik weken- of maandenlang meer werk dan goed voor me is, dan eindigt dat in:
- ziekte (als het extra werk dat ik verzet heb door zo veel te werken, wordt dan tenietgedaan door de dagen dat ik ziek ben of zo moe dat ik nauwelijks nog iets gedaan krijg)
- stommiteiten door pure vermoeidheid (bv. een auto-ongevalletje) die me ook nog eens geld kosten (juist, het beetje geld dat ik misschien extra verdiend heb door te veel te werken)
- een duurder en ongezonder leven (bv. door gezonde, zelfgekookte maaltijden te vervangen door ongezonde en weinig voedzame kant-en-klaarmaaltijden).
Dus als iedereen eens een normaal aantal uren zou werken tegen een normaal tempo en in een job die ons ligt, dan zouden we:
- beter presteren wanneer we op het werk zijn
- allemaal wat langer kunnen blijven werken
- meer tijd hebben om onszelf te ontplooien
- meer tijd hebben voor elkaar (minder crèche- en schooluren voor kinderen, opvang door familieleden voor oudere mensen, meer vrijwilligers om allerlei mooie initiatieven te laten bloeien, enz.)
Sommige mensen zullen wellicht hun werk écht graag doen en zullen daar dan ook veel energie uit halen; en dat is hun dan natuurlijk gegund. En soms ben ik daar ook wel een beetje jaloers op, want ik heb dit nog niet zo vaak ervaren. Misschien heb ik nog niet “de job van mijn leven” gevonden, maar ik vraag me dan wel af of dat nog gaat komen. Misschien moet ik gewoon tevreden zijn met wat ik momenteel heb. Het gras is altijd groener aan de andere kant…
Ik vind dat er ook nog steeds teveel de nadruk gelegd wordt op “uren kloppen”. Je “moet” 36, 38, 40, … uren kloppen in een week, vaak onafhankelijk van het feit of je er nu effectief veel voor gedaan hebt of niet. Met als gevolg dat veel mensen zich zitten te vervelen op hun werk, en het risico lopen op een bore-out. Ok, er worden wel “objective settings” opgemaakt in het begin van het jaar, maar meestal weet je toch nog niet welke projecten er zullen aankomen, dus da’s gewoon een lachertje…